De schaamte voorbij

De bestuurder was tot in de puntjes verzorgd. Kapsel, bril, kleding, sokken en schoenen kleurden fantastisch bij elkaar. Kon zo weggelopen zijn uit een postordercatalogus voor rijpe mensen. Het was een bijeenkomst van het pensioenfonds om directeuren en bestuurders in de zorg bewust te maken van het belang van goede personeelswerving. Als we vacatures niet vervuld krijgen, neemt ook de dekkingsgraad en daarmee de zekerheid van ons pensioen af.

We kregen eerst een masterclass straattaal, toen een les emojis gebruiken (als leidinggevende nooit appen met je onderschikte en nooit emojis gebruiken) en toen volgde een plenaire bijeenkomst waar 17-jarigen het panel van deskundigen vormden. Hoe zouden zij geïnteresseerd kunnen worden voor werken in de zorg? 

Toen zei de bestuurder plenair: “In de zorg ben je elk dag blij”. Dat zorgde voor gemompel uit de zaal van medebestuurders. Nou ja, je moet ook niet overdrijven. “En,” ging de bestuurder uit de postordercatalogus verder. “Je kunt ook heel goed carrière maken in de zorg. Neem mijzelf nou. Ik was verpleegkundige, maar val nu onder de Wet Normering Topinkomens”.

Er ging een rilling van ongeloof door de zaal. Het panel van 17-jarigen keek de bestuurder glazig aan. Je zag ze denken “Wat een raar figuur, wat een rare kleren en what the fuck is de Wet Normering Topinkomens?”

Het was in meerdere opzichten de stomste en meest misplaatste opmerking van 2019. Deze bestuurder is de schaamte voorbij. Ik schaam me kapot voor dit soort bestuurders. De hele zaal volgens mij!

Marrik van Rozendaal