Evidence beest

Het ging over jeukwoorden die middag. ‘Je rol pakken’. Welke rol? Keukenrol, WC-rol? ‘In je kracht staan’, wat is dat in godsnaam? Je kunt beter met je voeten in de klei staan dacht ik. ‘Handen aan het bed’. Best eng als je je dat visualiseert.


En het ging over ‘Het evidence beest’. Dat vond ik in het begin ook wel eng. Er was ook veel kritiek op het feit dat alles wat je als psycholoog of pedagoog doet evidence based moet zijn. Want dat iets wetenschappelijk onderbouwd en bewezen is, hoeft helemaal niet zeggen dat het in de echte wereld of op andere plaatsen ook werkt. Jan Derksen noemde dat ook ooit dataconfetti. Allerhande cijfers die iets aantonen, maar wat precies weet je niet.

Ik heb de indruk dat ook veel psychologen die bij ons in opleiding komen evidence als een eng beest zien. De nieuwe module ‘Wetenschappelijk handelen in de praktijk’ is nou niet echt favoriet. Maar ja, verplicht wordt ie wel. Waarom?

Nou, het belangrijkste wat een psycholoog of pedagoog op post-masterniveau onderscheidt van goeie HBO-ers, is hun wetenschappelijke attitude. Wetenschappelijk denken en doen. Daar mee kun je je onderscheiden in de sector. Niet door nog meer technieken en methodieken te leren.

Telkens weer bij een cliënt nadenken over wat de beste interventie is en je hierbij baseren op de nieuwste wetenschappelijke inzichten en kritisch zijn of dat wetenschappelijk bewijs ook past bij deze cliënt. En het liefst in goed contact met de cliënt. Ja, je moet gewoon je rol als BIG-psycholoog of pedagoog pakken!

Marrik van Rozendaal, directeur