Koning, prins Pokemon

Willem Alexander onthulde in het tv-interview voor zijn 50ste verjaardag dat hij het gemist heeft om zich als puber af te kunnen zetten tegen zijn ouders. Zijn moeder, de koningin, had geen tijd, zijn vader, prins Claus, was al ziek. En dus ging hij hossend met de Nederlandse hockeydames, Prins Pils uithangen. In dezelfde week was de Britse Prins Harry wereldnieuws toen hij onthulde dat hij bijna 20 jaar na het overlijden van zijn moeder professionele hulp had gezocht om zijn verdriet een plek te geven. Hij zei: “Lijden is prima, zolang je er maar over praat.” Zijn ontboezeming was wereldnieuws.

De schaamte voorbij
Het is blijkbaar heel erg bijzonder als een koning of prins onthult dat hij het wel eens moeilijk heeft gehad en dat een professional kan helpen. Het lijken zomaar twee voorbeelden, maar volgens mij zijn ze heel veelzeggend. Als een koning en prins iets zeggen over min of meer normale problemen die je in je leven kunt hebben, zeker in Engeland, dan is een land misschien wel de schaamte voorbij. Royals zijn voorbeelden voor mensen, en als zij het hebben, dan is het toch niet raar als ik me boos, somber of verdrietig voel? Blijkbaar hebben dit soort publieke openbaringen meer impact dan honderd campagnes bij elkaar.

Verandering
De openbaringen van koningen en prinsen maken nog iets duidelijk. Alleen als ze herkenbaar en benaderbaar zijn houden ze de steun van het volk en daarmee hun basis ‘iets’ te zijn. Het definitieve voorbeeld voor mij dat de wereld nader tot elkaar komt.

Pokemon
Dat de wereld verandert, blijkt ook uit een artikel uit het jaarverslag van GGzE. Wel jammer van die naam: ‘The next Level’. Praat Nederlands zou ik zeggen. Maar afijn. In dat jaarverslag een prachtig artikel over Pokemon en een jongen die nauwelijks buitenkwam, maar door Pokemon weer de buitenlucht in ging. Als hij ging jagen liep hij daardoor soms wel 35 km per dag en leerde plotseling weer nieuwe mensen kennen. Soms is het zo simpel om iemand weer op het juiste spoor te krijgen. Met een spel bijvoorbeeld. Tijdens het hoogtepunt van de Pokemon-hype merkte ook ik dat het gemakkelijk was over het spel te praten als er weer eens jongeren op het parkeerterrein van RINO Zuid stonden omdat er een Pokemon in de kerktoren bij ons gebouw zat. Weer een voorbeeld dat de wereld verandert. Je hebt mensen die zeggen dat het allemaal wel meevalt met die veranderingen. Nou, ik niet.

Strategische keuze 
RINO Zuid is bezig met een strategisch oriëntatie. Hoe moeten we ons als opleider verhouden tot maatschappelijke ontwikkelingen en ontwikkelingen in de gezondheidszorg en hulpverlening. De naam van ons nieuwe strategisch plan weet ik al: ‘Koning, Prins Pokemon’.